En wat doe je nou zo de hele dag in China? — Mais que fais tu toute la journée en Chine ?


Ja … China … Dat is natuurlijk heel andere koek. Je moet er eerst zien te geraken, maar eigenlijk is dat nog simpeler dan een reisje Zuid-Frankrijk. Frankrijk doe je met RyanAir of met de auto. Als je het met de auto doet, dan is een reisje China eigenlijk niet veel zwaarder. Mits er niks mis gaat onderweg. China is normaliter een uurtje met de NS naar Schiphol, daar wat eten en dralen tot je het vliegtuig in mag en na het opstijgen weer een hapje en een slokje, even wat lezen of tokkelen op de laptop en al gauw slaap je tot je heel dichtbij de eindbestemming Hong Kong bent.

Hier wat douane formaliteiten, je koffers zoeken en dan je weg vinden naar de ferry voor de oversteek naar het vasteland van China. Op de ferry ook steevast een dutje omdat je langzamerhand toch wel vermoeid begint te raken (net als in de auto als je naar Zuid Frankrijk rijdt) en net voor de aankomst van de boot ben je gewoon weer wakker. En dan ben je in China. Gebruikelijk is dat een van je leveranciers je op staat te wachten, die je meteen naar je stek voor de komende weken brengt en vraagt hoe laat hij terug kan komen om te gaan eten. Want als eten en drinken in Frankrijk van belang is, hier is het van levensbelang.

De werkdag, want daar wilde ik het toch over hebben, begint op de een of andere manier in China toch wat vroeger. Het licht is er misschien anders, de wetenschap dat er meestal wel een leverancier of een andere Chinees al vroeg aan de deur staat, het zou zo maar van invloed kunnen zijn. De ochtend begint hier vreemd genoeg meestal met geroosterd brood. Als je het niet roostert is het niet te pruimen. Met daarop een laagje zoute boter (dat ze zelf niet kennen, maar er is een Nieuwzeelands winkeltje in de buurt) en een eveneens geïmporteerd plakje cheddar kaas. Dat ze zelf ook niet eten en eigenlijk ook niet te eten is, maar op het brood met boter de oven in, is al een hele verbetering. Een kwakje zwarte bessen jam erop en het is een gebakje. Lekker bakje koffie van meegenomen bonen uit Hong Kong en het begin van de dag kan niet meer stuk.

Meestal volgt er dan een bezoek aan een nieuwe fabriek, of een vergadering met een team van een bestaande leverancier, een controle van de lopende productie. Omdat Hong Kong vrij dichtbij is houden we ook in de gaten wat er aan beurzen daar georganiseerd wordt en als we denken dat het ook maar een beetje interessant kan zijn, dan gaan we daar naar toe. Het is ook best wel wenselijk om na één week vasteland China, het verwesterste Hong Kong even te proeven. Met daar de betere kwaliteit van alles.

Als we in China op de dag nergens naar toe hoeven, dan is het vaak een kwestie van conmputerwerk, telefoontjes plegen, dus eigenlijk niet anders als in Europa, maar toch. Op het middaguur is het ook hier lunchtijd en voor een grijpstuiver kun je het er goed van nemen. Na de lunch of er tussenuit voor een of ander werkbezoek en anders gewoon met muziekje aan de liggende ellende uit je Postvak IN proberen weg te werken.

Na 6-en? Meestal met de taxi van één Euro op Formule 1 snelheid en dito-gevaar de stad in. Altijd even druk, want al die Chinezen doen dat ook. En ook hier is het dan weer etenstijd, dus je zoekt één van de duizenden restaurantjes op. Als je eens een keer echt héél luxe wil eten, dan ga je naar een “beste” Chinees of een Japanner en smijt er eens een Eurootje of 7-8 tegenaan om inclusief bier en wijn héérlijk te eten en te drinken. Wat is er mooier dan dit voor ons Ollanders? Na het eten wat langs de tienduizenden winkeltjes lopen, kijken of er wat van je gading bij is en zo ja, beter pingelen dan de Chinezen zelf. Dan kom je thuis met 2 Albert Heijn tassen vol met de nieuwste videos die je tot diep in de nacht tijdens het getokkel op de laptop gewoon kunt volgen. Multitasking in optima forma!

En wat doe je zoal tijdens een weekje CES in Las Vegas? Dát hoop ik U dán elke dag op deze blog te laten lezen …

Et oui… la Chine… c’est vraiment une toute autre histoire. Il faut d’abord y arriver, mais quand on y réfléchis, c’est aussi simple qu’un voyage dans le sud de la France. Pour la France, on prend la voiture et puis Ryanair, mais quelquefois aussi seulement en voiture et alors le voyage est aussi long que pour aller en Chine, si tout se passe normalement. Pour la Chine, une heure en train pour Schiphol, avant l’embarquement juste le temps de prendre une boisson et manger un petit bout, et une fois dans l’avion manger, dormir, lire, préparer des emails sur l’ordinateur et avant que l’on s’en rende compte on est arrivé à Hong Kong.   

Tout d’abord, les formalités douanières, la récupération des valises et ensuite on essaie de trouver le bon ferry qui nous amènera en Chine. Sur le ferry on s’endort un petit peu car la fatigue commence à nous gagner (la même chose que lorsqu’on conduit vers le sud de la France) et puis on se réveille au port en forme. On est en Chine. La plupart du temps un de nos fournisseurs nous attend et on se trouve tout de suite dans l’ambiance qui nous accompagnera pendant les semaines à venir. La première question est toujours celle du “manger”. Car pour les Chinois comme pour les Français, manger est une question essentielle. 

La journée de travail, -finalement le but de ce message, débute d’une façon ou d’une autre toujours plus tôt en Chine. La lumière est peut-être différente, mais le fait aussi qu’un fournisseur ou un chinois se trouve toujours devant notre porte de bonne heure, en est certainement la cause. Le petit déjeuner se compose de pain de mie grillé, si on ne le grille pas, c’est immangeable. Un peu de beurre salé (inconnu pour les chinois mais que nous achetons dans un magasin néo-zélandais du quartier) et un bout de cheddar aussi importé. Heureusement que tout est grillé sinon on ne pourrait pas l’avaler. Un peu de confiture aux myrtilles et le tour est joué. Du café, nous l’achetons à Hong Kong et la journée peut commencer. 

La plupart du temps nous allons visiter une nouvelle usine ou une réunion avec une équipe d’un fournisseur existant ou un contrôle d’une production en cours. Comme Hong-Kong n’est pas éloigné, nous allons aussi souvent visité des foires professionnelles si nous pensons qu’elles peuvent nous amener quelque chose d’intéressant. Il est aussi bon après une semaine en Chine de se retrouver dans le monde occidental d’Hong-Kong où tout est de meilleure qualité. 

En Chine, si nous n’avons pas de visite à l’extérieur, alors nous nous retrouvons derrière l’ordinateur, au téléphone, en fait occupés comme lorsque nous sommes en Europe. Il y a toutefois toujours un lunch pour quelques centimes, donc à ne pas manquer. Après le lunch, soit une visite de travail ou alors la musique et on continue d’essayer de tous ces emails à répondre. 

Et après 6 heures ? la plupart du temps avec un taxi pour un euro avec une vitesse de formule 1 direction la ville. Toujours beaucoup de monde, car tous les chinois vont aussi en ville pour se restaurer. Il y a des milliers de petits restaurants. Et si vous voulez un bon repas vous allez au “meilleur” chinois ou japonnais pour 7 ou 8 euros, boissons incluses (vin ou bière) et c’est délicieux. Le paradis pour un Hollandais !  Après le dîner, une petite promenade dans les innombrables petits magasins pour regarder et surtout marchander en essayant d’être meilleur que les chinois. On retourne à la maison avec deux sacs Albert Heijn remplis de vidéos que l’on regarde jusqu’aux petites heures dans la nuit tout en continuant à travailler derrière l’ordinateur. Multi-taches en grand format ! 

Et que fait-on pendant une semaine au CES à Las Vegas, j’espère pouvoir vous le relater journalièrement en janvier…

Over hermanvandendungen

Almost 40 years of being with and in the world of high-end audio equipment. As distributor of Krell, Sonus Faber, Cello, Conrad-Johnnson and many more, initiator of brands like Kiseki, Cogelco, AH!, PrimaLuna, Mystère and maybe more to follow.
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen info - Informations générales en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op En wat doe je nou zo de hele dag in China? — Mais que fais tu toute la journée en Chine ?

  1. Chris zegt:

    Hoi Herman, deze 3e (“en wat doe je dan de hele dag in …”) trekt me nog het meeste aan, en dan heb je het, wijselijk, heel zakelijk gehouden en niet over de Chinese Ladies gehad … Ook het nog grotere belang in China van “eten” spreekt me aan.

    Groeten uit Den Bosch!

    Chris (Audio-) Bogers

Geef een reactie - Laisser un commentaire

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s